Norma EN ISO 10874 klasyfikuje posadzki elastyczne według klas użytkowania, a klasy 21-23 obejmują zastosowania mieszkaniowe, 31-34 komercyjne. Panele winylowe z mineralnym rdzeniem mogą spełniać wymagania obu tych zakresów, pod warunkiem właściwego doboru grubości warstwy użytkowej, rodzaju rdzenia i systemu łączenia. Jak przeprowadzić poprawną instalację i dokumentację montażu tego systemu podłogowego?
Parametry techniczne paneli winylowych
Panele winylowe z mineralnym rdzeniem funkcjonują na rynku pod kilkoma oznaczeniami, są to SPC (Stone Plastic Composite), RCB (Rigid Core Board) lub w nomenklaturze producentów jako panele z mineralnym rdzeniem HD. Wspólnym mianownikiem jest rdzeń wykonany z kompozytu kamienia naturalnego i PVC, który w odróżnieniu od rdzenia HDF nie absorbuje wilgoci i charakteryzuje się znacznie mniejszą rozszerzalnością termiczną. Współczynnik liniowej rozszerzalności termicznej dla SPC wynosi typowo 0,04-0,06 mm/m·°C, wobec 0,3-0,5 mm/m·°C dla paneli laminowanych.
Przy opisie technicznym w dokumentacji projektowej i specyfikacjach istotnych warunków zamówienia kluczowe parametry to grubość całkowita panela, grubość warstwy użytkowej (wear layer), klasa ścieralności według EN ISO 10874, odporność na poślizg według EN 13893 oraz dopuszczalna temperatura powierzchni przy ogrzewaniu podłogowym. Pominięcie choćby jednego z tych parametrów otwiera pole do zastosowania przez wykonawcę materiału niespełniającego wymagań użytkowych i utrudnia egzekwowanie warunków odbioru.
